DOUBLE DUTCH with a stretch. Wk39/40 2007 (1)
We zijn over de eerste helft van Ramadan heen en het valt de onderdanen niet mee.
Om te beginnen ben ik door de eerste ontmoeting met de nieuwe leerling, F. (naam) gelijk tot de conclusie gekomen dat ik alleen vat op haar ga krijgen als ze snapt waar ik het over heb.
Geleerd hebbende van de film die jij ons hebt laten zien staan wij met even grote mond vol tanden tegenover "Sabach el Gir" als zij tegen onze "Goeie mogge". De uitdrukking in niets ziende ogen is me al te bekend. Na de moeizame les met F. ben ik naar de winkel van Z. gegaan en heb mijn boodschapjes gekocht.
Bij die gelegenheid heb ik Z. gevraagd, mij met de vertaling te helpen van uitdrukkingen die ik gebruik in de les, maar als "Abra kadabra" overkomen. Z. naar vernemen een onderwijzeres van beroep, wist precies waar ik het over had. Ze gaf mij verschillende sleutel woorden in duidelijk Arabisch door mij naarstig genoteerd.
Vervolgens schreef zij haar adres en tel.nr. op een briefje met de mededeling dat ik haar naar behoeven kan bellen. Ook daar heb ik al gebruik van gemaakt.
Dit werkte al meteen goed op de ontmoeting met M. van gisteren, die in het zelfde schuitje ook vaak doelloos ronddobbert.Voor zowel M. als zijn vrouw J. is al een nieuw 'kitje' in gebruik om eenvoudige rekensommetjes te oefenen. De kartonnen kaartjes hebben iets weg van forse dominostenen met flinke dikke punten aanduiding van de waarden er op. Merkwaardig is dat rekenen/tellen wel in het Arabisch gaat.
We moesten meteen weer een obstakel uit de weg ruimen. M. zei zoiets van: "wat ik kan doe ik, maar wat ik niet kan...."
Ik vulde aan: "dat doe je ook!"
Dus 4 + 1 = 5, maar 4 - 1 = "moeilijk!". De kleuterschool manier voor gedaan met mijn dominokaartjes en toen ging het wel. J. kwam ook even kijken, nadat het kleintje in bed, uitgehuild en in slaap gesust was. Zoals je weet is rekenen ook voor haar een heel vaag begrip.
J. verklaarde dat ze niets in zich kan opnemen vanwege Ramadan, maar ze komt donderdag wel voor haar les hier bij mij thuis en dan wil ze ook rekenen leren.
Dus donderdagochtend 09:30 uur ontmoette ik de nieuwe leerling F. voor de tweede keer en omdat er nog zo iemand bij die naam rond loopt, zijn we met z'n drieën in overleg gegaan. Berbertaal heeft wel wat woorden in het Arabisch maar daar kom je niet veel verder mee. Dus heb ik wat Berber uitdrukkingen opgeschreven om bij de les te gebruiken met F. nummer 2, en dat werd al heel aanmoedigend.
Het blijft ploegen omdat ze bang zijn fouten te maken en voor schut te staan. Het 3 jarige kleintje van de E. familie heeft daar in het geheel geen moeite mee. Zij gebruikt alles wat ze weet en ook wat ze niet weet. "Oefening baart kunst".
Toen ik de drie jarige zei dat ze van mijn tas moest af blijven, keek zij mij recht in de ogen en zei: "nee" en liep vervolgens met mijn tas over haar schouder weg. De moeder vond dat een beetje pijnlijk en nam de tas af om naast mij terug te zetten. Het meisje gewaarde dat als 'overmacht' en werd heel boos. Ze kwam met vurige ogen op mij toe, ging op haar tenen staan om nog dichterbij te komen en zei vol overtuiging: "HOMO" Zo dat was eruit en het klonk nog goed ook!
Moeder bood verontschuldiging aan: "Ze leert dat buiten van andere kinderen en weet niet wat het betekent."
Toen J. twee dagen later bij mij kwam om te oefenen met lezen heb ik verwezen naar het incident door het in verband te brengen met een voorval in Israël.
Ik vertelde J. dat onze thuis-taal in Israël, Engels was. Mijn oudste zoon kende geen woord Hebreeuws, maar daar kwam gauw verandering in toen hij ook op 3 jarige leeftijd naar de kleuter school ging.
Op een avond zat hij naast zijn vader op de bank met iets te knutselen en plotseling kwam er uit in feilloos Hebreeuws: "ANI ESHBOR LECHAH ET HA-AF!" vrij vertaald: "Ik breek je je neus!". Zijn verbaasde vader herhaalde: "Jij breekt mij mijn neus?"
Nathan antwoordde: "JA!", alsof het de gewoonste zaak van de wereld was.
Ook herinner ik mij dat een nieuweling in Israël een tandenborstel om schreef als: "MA-TA-TEE KTANAH BISVIEL HA-SHE-NAIM", vrij vertaald is dat: "Een bezempje voor de tanden". Het leven is een leerschool voor ons allemaal en een nieuwe taal leren gaat met vallen en opstaan, net als schaatsen en daar moet je niet te moeilijk mee doen.
Dat is'm. 'DeTas'. ,
Comments
No comments yet. You can be the first!