Certificaat van Inburgering.
Vandaag de tweede les met M.
Fik had daar een hele kluif aan.
Dochter D. opende de deur en ried me haar moeder maar flink aan te pakken want er zat niks bij. Dochter D. was duidelijk 'misnoegd' over de thuis-situatie. D verliet de woning en toen ze weer terug kwam met een paar boodschappen van de Boni, waren we nog niet veel verder. Het gehoor apparaatje kwam weer ter sprake, waarop Moeder opperde dat er boven een batterijtje gehaald moest worden. D. was niet van plan naar boven te gaan. 'Laat ze het zelf maar doen'. Toen heb ik D. gevraagd of ik misschien naar boven kon gaan voor het batterijtje? Uiteindelijk 'kwam' het batterijtje naar beneden en op tafel. Het horen ging nu wat beter maar er moesten nog een paar biggetjes gewassen worden.
Het eerste wat M. moest schrijven was een 'Niet Vergeten' zinnetje. Elke woensdag middag moet ik mijn gehoor apparaatje dragen. Ik zei haar dat die regel 3 keer geschreven moest worden.
Ze schreef aan de kant 3 X , legde haar 'nebbige'' stukje potlood weer neer en zei dat ze dat niet meer deed omdat het te moeilijk was en dat ze alleen wou lezen.
Ik begon heel "tactvol'' dat ze zonder schrijven niet verder zou komen.
Nee, schrijven deed ze niet, en dat hoefde ze ook niet meer.
Ze schoof alles resoluut opzij en greep naar haar hand-tas. Haar hand verdween in de tas en na enig rommelen kwam er een opgevouwen A-viertje tevoorschijn. Dit werd mij triomfantelijk overhandigd en ik las dat ze een "Inburgers Cursus" had gedaan tot Aug 2006.
Mooi, dan gaan we nu even kijken wat je daar van onthouden hebt.
Ik gaf haar een van mijn potloden en ze begon weer te schrijven. Maar na de eerste regel lag het potlood weer op tafel.
De bekende afwezige blik.
Moeder sloot haar ogen en het leek alsof ze sliep. Ik bleef rustig naar haar kijken, wachtte en observeerde... Het was een heel lange minuut en ik kreeg het onaangename gevoel te zitten loeren als een "Hond op een Zieke Koe".
Maar de ogen gingen weer open.
Tot drie keer volgehouden dat er geschreven moest worden. En ten slotte werd er geschreven. Zo, die brug waren we over. Het was buigen of breken.
Daarna rekenen; optellen, aftrekken en vermenigvuldigen. Dit alles ging langzaam maar goed. De tafels van 2 en 3 laten optekenen. Rekenen ging M. glad af.
Vervolgens de Klok voor de dag gehaald en bleek dat M. ook behoorlijk klok kan kijken.Ten slotte nog even gevraagd wat er op tafel stond: Thermos, Koffie,Tafel. Daar ook nog een paar zinnetjes over geschreven en toen vond ik het welletjes.
Nu bladerde M. voldaan door haar schrift, waarin alles zelf en eigenhandig geschreven. En voor volgende week, heb ik al weer een doos Bonzo gehaald als voorbereiding voor de 'kleur-les'.
Tudelu!
Comments
Intussen een week verder..
Twee gevechten gewonnen, maar de overwinning?... nog lange niet....!
Corinne - 25 Mar, 2008 - 13:13:47
--------------------------
Bij de volgende sessie bleek dat alle ingeplakte kleuren van de Bonzo-doos uit het schrift gescheurd en weg gegooid waren.Waarom?
Moeder N.hield niet van honden...
Volgende les...?
Wie weet, misschien de dierentuin.
CJ.
Corinne - 30 Mar, 2008 - 20:18:50
--------------------------