Week 12 2008. Met Taal op Weg.
Deze week is goed begonnen. M., de vader van vijf had een vlotte les. En dat mag best gezegd worden want toen ik arriveerde kreeg ik de alarmerende gedachte : "die is ziek".
Maar, M. richtte zich op van de bank, haalde zijn schrift met 'gereedschap' voor de dag en ging zitten aan tafel, gapen geen gebrek.
Ik hield me nog even bezig met J. en de kinderen, ondertussen een 'BLIK' werpende op de heer des huizes. Enfin, Moeder J. vertrok met de kindertjes maar 'Mijnheer was Lamlendig' hing nog te hangen en te gapen aan tafel. Ik ging achter hem staan en pakte hem met beide handen bij de schouders en begon hem te kneden. "OK beste M., we zullen jou eerst met een beetje energie op peppen, want zo wordt het echt niets!"
Ik had mij voorbereid hem het een en ander bij te brengen en onverrichterzake weer te vertrekken was voor mij geen optie. M. ging zitten 'recht als een kaars' en plotseling was hij 'kiplekker', een en al aandacht en konden we beginnen.
In sneltreinvaart gelezen. Een wel voorbereide rits woorden waarvan de eerste medeklinker ontbrak. Die eerste medeklinker werd steeds vervangen door weer een andere op een kaartje in mijn hand.Die moest hij er dus bij-den-ken. Als woord hadden zij geen betekenis, het ging alleen om het vlugge herkennen van de letters met de uitspraak. En het ging allemaal puik.
Voor de afwisseling weer die tafels van 2 en 3 afgerateld. Als huiswerk kreeg hij sommetjes die hij allemaal terug kan vinden in die twee tafels. Hij ging inzien dat 8x3 de zelfde uitkomst krijgt als 3x8. En toen hij zo maar het antwoord kon vinden voor 3x5 en 3x9, was dat weer een gewaarwording. M. had weer wat geleerd vandaag.
Intussen was Moeder J. weer terug en doende in de keuken.
We hebben het verhaaltje over die mooie tas die honderd gulden kostte, veel te duur was en dus niet gekocht werd, van alle bekanten beredeneerd. Van de tas maakten wij een Das die ook zo duur was. Vervolgens stapten over op een Pak, een Bak en een Zak. Alles in sneltreinvaart. Wel mooi, maar duur, dus niet kopen. Enfin, dat werkte op ons aller lachspieren en ook Moeder J. grinnikte dapper mee in de keuken.
Nou moet even vermeld worden dat Moeder J. haar les op Donderdag een beetje heeft laten slap-bakken. Ze heeft best haar handen vol aan dat quintet en er is ook altijd wat...Het ging gewoon twee weken niet en nu zag ze dat haar man als een pijl uit de boog schoot met een lachende voorstelling, en vond ze dat zij te kort kwam.
Of ze dan Vrijdag mocht komen of misschien Zaterdag ? Dat heb ik moeten weigeren want ze heeft mij twee keer laten wachten en is niet op komen dagen.
The saying is: "familiarity breeds contempt ". Vrij vertaald: " te eigen, verliest respect." En dat moest dus even duidelijk gemaakt worden.
Zoals gezegd was het een heel aangename les.
---------
De nieuwe Somalische Moeder N. ging ook heel goed en ze heeft steeds minder 'afwezige momenten". Ze schrijft en leest zonder enige tegenstand. Ook dochter N.was thuis en merkte op dat haar moeder niet veel vorderingen maakt. Ik vroeg haar hoeveel keer zij haar moeder had geholpen met het doorlezen van het werkschrift ? Daarvoor was ze te druk. Daar ligt dus het antwoord beste N. Een keer per week les en verder niets, maakt geen vorderingen....
Dit punt was nu ook duidelijk voor de dochter.
------------
En dat is het voor vandaag. Ik heb nu een gym-les in de Draaikom.
------------
Donderdagmiddag.Intussen is de week weer om en hadden we vanochtend de les met de 2 Maroccaanse dames die als nog de status van 'kasplantjes' hebben. Vooral de Nieuwe dame F. die de verandering eerst niet zag zitten, bleef de hele les bij ons en was tevreden dat ze vandaag begreep waar het om ging. Zij bedankte drie keer.
Tot volgende week.
Comments
No comments yet. You can be the first!